Założyłeś spółkę na prośbę znajomego albo rodziny. Wspólnik przestał się odzywać. Firma coś robi, a Ty nie wiesz co — a w rejestrze nadal figuruje Twoje nazwisko. To da się zakończyć, ale sama rezygnacja napisana z internetu zwykle nie wystarcza.
Łączy je jedno: nazwisko w rejestrze i rosnące poczucie, że to się źle skończy. Różni je to, ile jeszcze można kontrolować.
„Ktoś poprosił mnie o otwarcie spółki. Teraz nie odbiera telefonu."
Najtrudniejszy emocjonalnie wariant, bo po drugiej stronie jest rodzina albo znajomy. Prawnie: liczy się szybkość i prawidłowe udokumentowanie momentu, w którym przestałeś pełnić funkcję.
„Komornik zajął udziały wspólnika. Nie chcę prowadzić interesów z obcym człowiekiem."
Tu obok rezygnacji wchodzi kwestia udziałów, umowy spółki i tego, czy da się jeszcze zablokować wejście osoby trzeciej. Im wcześniej, tym więcej opcji.
Przy każdym elemencie piszemy, po co on jest — bo lista usług bez wyjaśnienia niczego nie mówi.
Sprawdzasz swoje nazwisko w rejestrze i już go tam nie ma. Telefon od nieznanego numeru przestaje oznaczać, że to znowu w tej sprawie. Masz teczkę z dokumentami, o której wiesz, że gdyby kiedykolwiek przyszło co do czego — jest w niej wszystko, czego potrzeba.
W tej sprawie najgorszą rzeczą, jaką moglibyśmy zrobić, jest wzięcie pieniędzy za rezygnację, która niczego nie zmieni. Dlatego zaczynamy od tego pytania.
Rzeczy, które decydują o wyniku sprawy za kilka lat, a które przy „samej rezygnacji" zwykle nikt nie robi.
Odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki obejmuje całość długu — nie „udział", nie „proporcję". W praktyce oznacza to, że wierzyciel może sięgnąć po Twoje wynagrodzenie, oszczędności i nieruchomość. Koszt uporządkowania sytuacji dziś jest ułamkiem tego, o co toczy się gra.
Jeśli Twojej sytuacji tu nie ma — napisz. Odpowiadamy konkretnie, a nie ogólnikami.
Nie. Rezygnacja z funkcji jest oświadczeniem jednostronnym — nikt nie musi jej przyjmować ani na nią pozwalać. Kluczowe jest jednak to, komu ją doręczasz i jak dokumentujesz doręczenie. Tu popełnia się najwięcej błędów.
Na przyszłość — tak. Wstecz — nie. Odpowiadasz za zobowiązania powstałe w czasie pełnienia funkcji. Dlatego sama rezygnacja to połowa pracy; druga połowa to udokumentowanie, w jakim stanie była spółka w momencie Twojego odejścia.
Nie musi. W większości spraw wystarczy prawidłowo złożona rezygnacja i zgłoszenie do rejestru — bez pozwów i bez konfrontacji. Konflikt pojawia się dopiero wtedy, gdy druga strona blokuje dokumenty, a i wtedy zwykle wystarcza jedno formalne pismo.
To częsta sytuacja i nie blokuje rezygnacji. Stan spółki ustalamy z rejestrów publicznych, a brakujące dokumenty żądamy formalnie od pozostałych wspólników lub zarządu.
Samo złożenie rezygnacji: kilka dni. Ujawnienie zmiany w rejestrze: zwykle 2–3 tygodnie. Analiza odpowiedzialności za przeszłość — równolegle.
Nie musisz mieć dokumentów ani wiedzieć, co się dzieje w spółce. Wystarczy nazwa albo numer z rejestru — resztę sprawdzimy sami.